کد خبر: 2869
تاریخ انتشار: ۹ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۵:۵۸
فخاری

فردا اول ماه اگوست میلادی است نام این ماه برگرفته از نام « ژولیوس آگوستوس » اولین امپراطور روم است اقدامات سیاسی و اجتماعی او به حدی برای روم اهمیت داشت که نامش بر ششمین ماه تقویم رومی (آگوست) گذاشته شد و تاکنون هم این نام بر تقویم میلادی مانده است.

اما شهرت و اهمیت  «ژولیوس آگوستوس»  در روم بیش از هرچیز مربوط به پیمان صلحی است که  با امپراطوری اشکانی امضا کرد . پرچم های امپراطوری (درفش‌های شاهی) در دوران باستان و در فرهنگ روم  از اهمیت بسیاری برخوردار بودند و افتادن درفش روم به دست سربازان دیگر کشورها  یک تحقیر تاریخی برای روم  محسوب  می شد.

در دوران امپراطوری " ژولیوس آگوستوس "رومیان در دو حمله به ایران شکست های سنگینی خوردند و علاوه بر آن تعداد زیادی از پرچم های عقاب نشان رومی (درفش ها ) به دست ایرانیان افتاد و این  شکستی تحقیر آمیز و لکه ننگی برای رومیان  بود  به همین علت  آگوستوس تصمیم گرفت تا برای بازگرداندن شکوه و عظمت از دست رفته روم  از راه دیپلماسی با شاه اشکانی مذاکره و صلح کند.  مذاکرات فرماندهان  ایران و روم  سرانجام در سال بیستم پیش از میلاد به نتیجه رسید و فرهاد چهارم با صلح  موافقت کرد تا درفش رومیان را که  به دست ایرانیان افتاده بود به امپراطوری روم بازگرداند این صلح  به نخستین دور از جنگ‌های ایران و روم پایان  داد .

درعین حال  پرچم در نبردهای هفتصد ساله ایران و روم همچنان اهمیت خود را حفظ کرد تا جایی که تئودوسیوس دوم امپراتور روم در آخرین دیدار خود با افسران واحدهای ارتش این کشور که عازم جنگ با ایران بودند به آنان توصیه کرد که پس از رو به رو شدن دو ارتش ، بهترین هنگ رومی را مأمور تصرف پرچم ایران کنند زیرا با تصرف پرچم، سربازان ایران روحیه خود را از دست خواهند داد با اینحال در جریان جنگها ، نیروهای رومی بارها کوشیدند تا پرچم ایران را به دست آورند ، ولی موفق نشدند.

اما درخواست صلح با ایران از طرف امپراطوری روم تنها به دوران اشکانیان خلاصه نمی شد و بارها بویژه در دوران ساسانیان  تکرار شد اما همیشه این درخواست صلح با بی اعتمادی ایران به طرف رومی همراه بود.

به همین خاطر زمانی که " دیوکلتیان "  امپراتور روم  به  نرسی هفتمین شاه ساسانی نامه نوشت و خواستار صلح در سرزمین های ارمنستان شد  شاه ایران پس از مطالعه نامه ، در پاسخ به امپراطور روم گفت ما صلح رومی را قبول نمی‌کنیم.

نرسی می دانست که صلح رومی به معنی تسلیم محض و تابعیت بی‌چون و چرای طرف مقابل است بنابر این او صلح ایرانی را پیشنهاد کرد صلحی که هدفش دستیابی به ثبات دائمی ، مناسبات مسالمت‌آمیز و در عین حال به رسمیت شناختن طرفین است شناخت شاه ساسانی از صلح رومی درست از آب درامد زیرا تقابل روم و ایران تا یک قرن پس از نرسی هم ادامه یافت.

حالا گویی تاریخ به شکلی دیگر تکرار شده  و همچنان  وعده های غرب برای صلح و دوستی قابل اعتماد نیست،  طرف مقابل از یک طرف دعوت به مذاکره و گفتگو می کند و از طرف دیگر با اعمال انواع تحریم ها ، با زبان تهدید سخن می گوید  اما مردان سیاست خارجی ایران که تاریخ را خوب می دانند حاضر نیستند دوبار از یک سوراخ گزیده شوند.

حافظه تاریخی ملت ایران بیاد می آورد که چگونه در  توافقنامه تهران، بروکسل و پاریس در سال 1382، ایران به تعهدات خود در غنی سازی اورانیوم عمل کرد   اما با بد عهدی طرف غربی در قبال حسن نیت ایران،  و با مانع تراشی اتحادیه اروپا در پذیرش ایران در سازمان تجارت جهانی ،  فعالیت‌های هسته‌ای ایران شامل غنی سازی مجدد و فک پلمپ از مراکز هسته‌ای  از سر گرفته  شد و  بدنبال آن  پرونده ایران به شورای حکام آژانس و شورای امنیت سازمان ملل رفت که منجر به صدور 6 قطعنامه علیه کشورمان شد.

پس از توافق هسته ای و برجام هم  آژانس بین المللی انرژی اتمی پانزده بار پایبندی جمهوری اسلامی ایران را به توافق هسته ای تایید کرده اما علاوه بر خروج امریکا از برجام  طرف اروپایی هم  هنوز به یازده تعهد خود در این زمینه عمل نکرده است ، ساز و کار مالی بین ایران و اروپا  موسوم به  اینستکس هم تابحال فقط روی کاغذ آمده و هیچ اقدام عملی برای آن نشده است.

امروز طرفهایی که خواستار ادامه پایبندی ایران به برجام هستند با همان اندیشه " صلح رومی "  انتظار دارند ایران درمقابل زور و فشار آنها تسلیم شود و حتی پای میز مذاکره بنشیند.

دلیر مردان ایرانی می دانند که امروز هم پرچم کشورها اهمیت خود را حفظ کرده است و باز گرداندن پرچم از راه دیپلماسی یک پیروزی دیپلماتیک محسوب می شود حالا چه این پرچم از دست یک سرباز افتاده باشد و یا از یک نفتکش به پایین کشیده شده باشد.

محمدرضا فخاری - خبرنگار سیاسی خبرگزاری صدا و سیما.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =